De behandeling van een vernauwde halsslagader kan met bloedverdunners en/of een operatie plaats vinden. Meer informatie over ontstaan en onderzoek vind je hier.
Algemeen
Een operatie aan de halsslagader is geen ongevaarlijke ingreep. Tijdens de operatie kunnen bloedpropjes of stukjes van de verklakte vaatwand loslaten. Deze kunnen naar de hersenen meestromen en een beroerte ("attaque", CVA) veroorzaken. Dit terwijl de operatie juist bedoeld is om een beroerte te voorkomen. De kans hierop bedraagt ongeveer 2 tot 3 %. Een operatie heeft dus alleen zin als de kans op een beroerte zonder operatie duidelijk groter is. Dit wordt berekend door de graad van vernauwing op te zoeken door een duplexonderzoek.
Met een operatie kan reeds opgetreden schade niet meer worden hersteld. Het is niet zinvol om een halsslagader die al helemaal dicht zit, opnieuw open te maken.
De operatie
Daags voor de ingreep wordt de patient opgenomen en worden de laatste voorbereidingen getroffen.
De ingreep gebeurt onder volledige verdoving. Via een snede aan de zijkant van de hals wordt de halsslagader opgezocht. U krijgt een bloedverdunnend medicijn toegediend om een bloedstolsel te voorkomen. Vervolgens wordt de slagader afgeklemd. Een kortdurende onderbreking van de bloedstroom naar de hersenen is niet gevaarlijk. Soms wordt een kleine plastic buis (shunt) in het bloedvat gebracht. Met klemmetjes wordt de vaatwand strak om het buisje gekneld, waarna het bloed door het buisje weer naar de hersenen stroomt. Meestal is een shunt echter niet nodig.
Bij de operatie wordt de slagader schoongemaakt. De chirurg verwijdert de binnenste laag van de vaatwand (carotisendarteriëctomie). Hierna wordt de halsslagader weer gesloten. Om te voorkomen dat de slagader ter plaatse van de hechtingen vernauwd raakt wordt gebruik gemaakt van een reepje kunststof. Vaak is het nodig een dun plastic slangetje (drain) in de wond achter te laten om een bloeduitstorting te voorkomen. Deze drain wordt al na één dag verwijderd.
Na de operatie verblijft U tot de volgende dag op de ontwaakzaal of op de intensieve zorgenafdeling. Als de verdoving uitgewerkt is, kunt U wat pijn van de wond hebben, maar dat kan goed behandeld worden met pijnstillers.
Mogelijke Complicaties
Geen enkele operatie is zonder risico’s. Zo zijn er ook bij deze operatie complicaties mogelijk, die eigenlijk bij alle operaties kunnen voorkomen, zoals: wondinfectie, hartinfarct, longontsteking, trombose of longembolie. Daarnaast zijn er nog enkele voor deze operatie specifieke complicaties mogelijk:
- Tijdens of vlak na de operatie kan een beroerte optreden, zoals reeds besproken is de kans hierop klein (2 tot 3%). Aangezien deze operatie juist wordt uitgevoerd om een beroerte te voorkomen is dit een ernstige complicatie, doch vaak recupereert het lichaam geheel of gedeeltelijk van deze beroerte.
- Omdat U aan de bloedvaten wordt geopereerd en bloedverdunnende medicijnen krijgt toegediend, bestaat er een verhoogde kans op een bloeding na de operatie. In dat geval is het soms nodig terug te gaan naar de operatiekamer om de bloeding te stelpen. Behalve deze tweede operatie heeft dit geen nadelige gevolgen.
- Minder ernstige, maar toch vervelende complicaties kunnen optreden wanneer tijdens de operatie beschadiging optreedt van in het operatiegebied verlopende zenuwen. Slikstoornissen of problemen aan de stemband (heesheid) kunnen daarvan het gevolg zijn. Ook is het mogelijk dat U na de operatie last hebt van een doof gevoel of tintelingen van de oorlel of het gebied van kaak en mondhoek. Meestal betreft het een kneuzing van die zenuw die van tijdelijke aard is en na verloop van tijd zal verdwijnen.
Het ontslag
U krijgt bloedverdunners om de bloeddoorstroming naar de hersenen optimaal te garanderen. Het herstel is over het algemeen zeer snel en U kunt na 2 tot 4 dagen het ziekenhuis verlaten. De snede in de hals geneest doorgaans mooi, meestal is het litteken naderhand nauwelijks zichtbaar. Na de operatie is het mogelijk dat de bloeddruk tijdelijk verhoogd is, in dat geval krijgt U bloeddrukverlagende medicijnen voorgeschreven. Bij ontslag krijgt U een afspraak mee voor de consultatie en na ongeveer drie maanden volgt een Duplex-onderzoek om nog eens de halsslagaders te beoordelen. Het kan nodig blijken om dit verder (half)jaarlijks te herhalen, zeker als de andere halsslagader ook vernauwd is.
Door de operatie is de atherosclerose, die ook in de andere bloedvaten voorkomt, niet gestopt! Het is dan ook verstandig om te zorgen dat de atherosclerose zo min mogelijk toeneemt. Dit doet u door de risicofactoren hiervoor zo klein mogelijk te maken: roken stoppen, hoge bloeddruk en diabetes behandelen, dieet, cholesterol verlagende medicijnen.
Andere behandelingsmethode
In sommige gevallen is het mogelijk om een ballonverwijding gecombineerd met het plaatsen van een buisje in de halsslagader (carotisdilatatie en stenting) te ondergaan. Dit is een nieuwere behandelingsmethode onder plaatselijke verdoving, die echter niet altijd mogelijk is.
