Hieronder vindt U een algemeen overzicht over de werkwijze bij alle laparoscopische operaties. Onderaan staan alle laparscopische ingrepen op deze site vermeld.
Verloop van de ingreep
In normale toestand is de buikholte in nauw contact met de buikwand. Om een ruimte te krijgen die het mogelijk maakt de videocamera naar binnen te brengen moet er dus eerst een soort “luchtbel” worden aangelegd om in te werken, en dit gebeurt door de buik op te blazen.
Daarom begint de operatie met het inspuiten in de buik van koolzuurgas.
Deze werkruimte ( de luchtbel) kan worden aangelegd door een beschermende naald die wordt ingebracht doorheen de buikwand.
Wanneer de werkruimte is aangelegd ,gebruikt de chirurg “trocarts” , d.w.z. holle kokertjes voorzien van kleppen , die het mogelijk maken het gas te behouden in de buik.
Via deze trocarts worden de videocamera en de chirurgische instrumenten binnengebracht. Deze kokers worden aangebracht door kleine insnijdingen in de huid op de buikwand.
Vervolgens gebeurt de operatie “met gesloten buik” want uw chirurg hanteert de instrumenten langs de buitenzijde van uw buik, en volgt de operatie in de binnenzijde van de buik op een televisiescherm of monitor.
Bij het ontwaken kan u pijn voelen aan de schouders.Deze pijn wordt veroorzaakt door het feit dat de buik werd opgeblazen met koolzuurgas om de werkruimte aan te leggen, en dit koolzuurgas kan bij het einde van de operatie nooit volledig worden verwijderd. Dit overblijvende gas zal echter snel en zonder gevaar voor uw organisme worden geabsorbeerd. De pijn is tijdelijk en verdwijnt snel, binnen enkele uren tot dagen na de operatie.
Verwikkelingen
Bij een kijkoperatie of laparoscopie kunnen zich bepaalde verwikkelingen voordoen, zoals bij elke chirurgische ingreep.
Sommige verwikkelingen kunnen zich voordoen tijdens de operatie. De meest frequente zijn, bij wijze van voorbeeld :
- een reactie op de algemene verdoving;
- een bloeding ;
- een verwonding aan een abdominaal orgaan (in de buik) ;
- een verwikkeling aan de longen (Niet alle verwikkelingen zijn vermeld).
Andere verwikkelingen kunnen zich voordoen na de operatie :
- een postoperatieve bloeding ;
- een verwonding aan de ingewanden die pas nadien aan het licht komt ;
- een infectie van de wonden ;
- een infectie in de buik, in de longen, in de urine ....
Conversie
Wanneer een verwikkeling wordt vastgesteld tijdens de operatie, kan zij worden behandeld ofwel d.m.v. laparoscopie, ofwel d.m.v. een open chirurgie (=conversie). De factoren die de mogelijkheid vergroten om van een operatie met gesloten buik over te gaan naar de techniek van open buik zijn bijvoorbeeld :
- extreme zwaarlijvigheid;
- een voorgaande abdominale operatie , die zeer dichte vergroeiingen veroorzaakt heeft;
- zeer grote lever (Deze lijst is niet volledig).
De noodzaak om over te schakelen is zeldzaam, maar u moet zich ervan bewust zijn dat dit mogelijk is en hierover spreken met uw chirurg. In bepaalde gevallen is de methode van de laparoscopie niet mogelijk o.w.v. de onmogelijkheid om de organen goed in zicht te brengen of te manipuleren.
Anesthesie
Voor de operatie praat u met de anesthesist over de mogelijke complicaties van een algemene verdoving ( vb tandtrauma).
De dokter anesthesist geeft u ook de uitleg en mogelijke complicaties van een epidurale verdoving wanneer er vb bij open chirurgie voor gekozen wordt.
Bij een open operatie verblijft u de eerste nacht na de ingreep meestal op intensieve zorgen.
Ingrepen
- Gastric Bypass
- Gastric Banding (maagverkleining met aanpasbare maagband)
- Vertical Banded Gastroplasty of MacClean ("nietjes")
- Gastric Sleeve
- Biliopancreatische Derivatie of Scopinaro
- Duodenal Switch
